کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 52

کی رسد بر چرخ دین مرغ گلین

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

49
گر ندیدی آن بود از فهم پست
#
50
که عقول خلق زان کان یک جوست
#
51
عیب بر خود نه نه بر آیات دین
#
52
کی رسد بر چرخ دین مرغ گلین
انتخاب‌شده
53
مرغ را جولانگه عالی هواست
#
54
زانک نشو او ز شهوت وز هواست
#
55
پس تو حیران باش بی لا و بلی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 52 از «بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره» است.