تو ببخشا بر کسی کاندر جهان

که دو چشمم روشن و نامرمدست

ذم خورشید جهان ذم خودست

که دو چشمم کور و تاریک به دست

شد حسود آفتاب کامران

تو اندش پوشید هیچ از دیده ها

وز طراوت دادن پوسیده ها