چنین گفت بیدار دل شاه نیو

چو یک نیمه ببرید زان کوه شاه

گران کرد باز آن عنان سیاه

همی بود تاپیش او رفت گیو

که شاید که اندیشه پهلوان

کنم آشکارا به روشن روان

بدو گفت گیو ای شه سرفراز