بر نوشتی فتنه صد عقل و هوش

چند حرفی نقش کردی از رقوم

سنگها از عشق آن شد هم چو موم

نون ابرو صاد چشم و جیم گوش

زان حروفت شد خرد باریک ریس

نسخ می کن ای ادیب خوش نویس

در خور هر فکر بسته بر عدم