جوش کرد آن خاک و ما زان جوششیم

که بود زو هفت دریا شب نمی

جرعه ای چون ریخت ساقی الست

بر سر این شوره خاک زیردست

جرعه دیگر که بس بی کوششیم

گر روا بد ناله کردم از عدم

ور نبود این گفتنی نک تن زدم