تا ملک بکشد پدر را ز اشتراک

صد خورنده گنجد اندر گرد خوان

دو ریاست جو نگنجد در جهان

آن نخواهد کین بود بر پشت خاک

آن شنیدستی که الملک عقیم

قطع خویشی کرد ملکت جو ز بیم

که عقیمست و ورا فرزند نیست