قطع خویشی کرد ملکت جو ز بیم

آن نخواهد کین بود بر پشت خاک

تا ملک بکشد پدر را ز اشتراک

آن شنیدستی که الملک عقیم

که عقیمست و ورا فرزند نیست

هم چو آتش با کسش پیوند نیست

هر چه یابد او بسوزد بر درد