هم چو آتش با کسش پیوند نیست

آن شنیدستی که الملک عقیم

قطع خویشی کرد ملکت جو ز بیم

که عقیمست و ورا فرزند نیست

هر چه یابد او بسوزد بر درد

چون نیابد هیچ خود را می خورد

هیچ شو وا ره تو از دندان او