چون نیابد هیچ خود را می خورد

که عقیمست و ورا فرزند نیست

هم چو آتش با کسش پیوند نیست

هر چه یابد او بسوزد بر درد

هیچ شو وا ره تو از دندان او

رحم کم جو از دل سندان او

چونک گشتی هیچ از سندان مترس