چونک گشتی هیچ از سندان مترس

چون نیابد هیچ خود را می خورد

هیچ شو وا ره تو از دندان او

رحم کم جو از دل سندان او

هر صباح از فقر مطلق گیر درس

هست الوهیت ردای ذوالجلال

هر که در پوشد برو گردد وبال