کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 11

این چه ناشکری و چه بی باکیست

شاعرمولوی

اثربخش ۲۶ - قصه آن حکیم کی دید طاوسی را کی پر زیبای خود را می کند به منقار و می انداخت و تن خود را کل و زشت می کرد از تعجب پرسید کی دریغت نمی آید گفت می آید اما پیش من جان از پر عزیزتر است و این پر عدوی جان منست

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

8
حافظان در طی مصحف می نهند
#
9
بهر تحریک هوای سودمند
#
10
از پر تو بادبیزن می کنند
#
11
این چه ناشکری و چه بی باکیست
انتخاب‌شده
12
تو نمی دانی که نقاشش کیست
#
13
یا همی دانی و نازی می کنی
#
14
قاصدا قلع طرازی می کنی
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 11 از «بخش ۲۶ - قصه آن حکیم کی دید طاوسی را کی پر زیبای خود را می کند به منقار و می انداخت و تن خود را کل و زشت می کرد از تعجب پرسید کی دریغت نمی آید گفت می آید اما پیش من جان از پر عزیزتر است و این پر عدوی جان منست» است.