کز فضولی من چرا پرسیدمش

هر که آنجا بود بر گریه ش فکند

وآنک می پرسید پر کندن ز چیست

بی جوابی شد پشیمان می گریست

او ز غم پر بود شورانیدمش

می چکید از چشم تر بر خاک آب

اندر آن هر قطره مدرج صد جواب