ماه ما را در کنار عز نشاند

که کند مه را ز چشم ما نهان

حور را این پرده زالی می کند

بدر را کم از هلالی می کند

دشمن ما را عدوی خویش خواند

تاب ابر و آب او خود زین مهست

هر که مه خواند ابر را بس گمرهست