کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 46

روی تاریکش ز مه مبدل شدست

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 43

    تاب ابر و آب او خود زین مهست

    #
  2. 44

    هر که مه خواند ابر را بس گمرهست

    #
  3. 45

    نور مه بر ابر چون منزل شدست

    #
  4. 46

    روی تاریکش ز مه مبدل شدست

    انتخاب‌شده
  5. 47

    گرچه همرنگ مهست و دولتیست

    #
  6. 48

    اندر ابر آن نور مه عاریتیست

    #
  7. 49

    در قیامت شمس و مه معزول شد

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 46 از «بخش ۳۴ - در صفت آن بی خودان کی از شر خود و هنر خود آمن شده اند کی فانی اند در بقای حق هم چون ستارگان کی فانی اند روز در آفتاب و فانی را خوف آفت و خطر نباشد» است.