گشته ابر از محو هم رنگ سما

آن چنان که اندر صباح روشنی

قطره می بارید و بالا ابر نی

معجزه پیغامبری بود آن سقا

بود ابر و رفته از وی خوی ابر

این چنین گردد تن عاشق به صبر

تن بود اما تنی گم گشته زو