بود ابر و رفته از وی خوی ابر

قطره می بارید و بالا ابر نی

معجزه پیغامبری بود آن سقا

گشته ابر از محو هم رنگ سما

این چنین گردد تن عاشق به صبر

تن بود اما تنی گم گشته زو

گشته مبدل رفته از وی رنگ و بو