کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 32

سوی او که گفت ما ایمت حفیظ

شاعرمولوی

اثربخش ۳۵ - در بیان آنک ما سوی الله هر چیزی آکل و ماکولست هم چون آن مرغی کی قصد صید ملخ می کرد و به صید ملخ مشغول می بود و غافل بود از باز گرسنه کی از پس قفای او قصد صید او داشت اکنون ای آدمی صیاد آکل از صیاد و آکل خود آمن مباش اگر چه نمی بینیش به نظر چشم به نظر دلیل و عبرتش می بین تا چشم نیز باز شدن

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

29
کمترین آکلانست این خیال
#
30
وآن دگرها را شناسد ذوالجلال
#
31
هین گریز از جوق اکال غلیظ
#
32
سوی او که گفت ما ایمت حفیظ
انتخاب‌شده
33
یا به سوی آن که او آن حفظ یافت
#
34
گر نتانی سوی آن حافظ شتافت
#
35
دست را مسپار جز در دست پیر
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 32 از «بخش ۳۵ - در بیان آنک ما سوی الله هر چیزی آکل و ماکولست هم چون آن مرغی کی قصد صید ملخ می کرد و به صید ملخ مشغول می بود و غافل بود از باز گرسنه کی از پس قفای او قصد صید او داشت اکنون ای آدمی صیاد آکل از صیاد و آکل خود آمن مباش اگر چه نمی بینیش به نظر چشم به نظر دلیل و عبرتش می بین تا چشم نیز باز شدن» است.