در سیاهی زنگی زان آسوده است

چون نداری آب حیوان در نهان

با چنین حالت بقا خواهی و یاد

هم چو زنگی در سیه رویی تو شاد

کو ز زاد و اصل زنگی بوده است

آنک روزی شاهد و خوش رو بود

گر سیه گردد تدارک جو بود