هم چو برگ از نخ در فصل خزان

جبرئیلا سجده می کردی به جان

چون کنون می رانیم تو از جنان

حله می پرد ز من در امتحان

آن رخی که تاب او بد ماه وار

شد به پیری هم چو پشت سوسمار

وان سر و فرق گش شعشع شده