کرد دعوی کین حلل ملک منست

شاهدی کز عشق او عالم گریست

عالمش می راند از خود جرم چیست

جرم آنک زیور عاریه بست

واستانیم آن که تا داند یقین

خرمن آن ماست خوبان دانه چین

تا بداند کان حلل عاریه بود