واستانیم آن که تا داند یقین

عالمش می راند از خود جرم چیست

جرم آنک زیور عاریه بست

کرد دعوی کین حلل ملک منست

خرمن آن ماست خوبان دانه چین

تا بداند کان حلل عاریه بود

پرتوی بود آن ز خورشید وجود