عشق را صد ناز و استکبار هست

سوی آب زندگی پوینده کو

تو به یک خواری گریزانی ز عشق

تو به جز نامی چه می دانی ز عشق

عشق با صد ناز می آید به دست

عشق چون وافیست وافی می خرد

در حریف بی وفا می ننگرد