گر بریزی خون حلالستت حلال

پیش شه رفتند با تیغ و کفن

از خجالت جمله انگشتان گزان

هر یکی می گفت کای شاه جهان

ور ببخشی هست انعام و نوال

کرده ایم آنها که از ما می سزید

تا چه فرمایی تو ای شاه مجید