ور ببخشی هست انعام و نوال

از خجالت جمله انگشتان گزان

هر یکی می گفت کای شاه جهان

گر بریزی خون حلالستت حلال

کرده ایم آنها که از ما می سزید

تا چه فرمایی تو ای شاه مجید

گر ببخشی جرم ما ای دل فروز