بد گمان بردیم و کن ما را حلال

دید چشمش تابش صد روز بیش

می حلالی خواست از وی هر کسی

بوسه می دادند بر دستش بسی

گوشت تو خوردیم اندر قیل و قال

زانک ظن جمله بر وی بیش بود

زانک در قربت ز جمله پیش بود