زانک ظن جمله بر وی بیش بود

بوسه می دادند بر دستش بسی

بد گمان بردیم و کن ما را حلال

گوشت تو خوردیم اندر قیل و قال

زانک در قربت ز جمله پیش بود

خاص دلاکش بد و محرم نصوح

بلک هم چون دو تنی یک گشته روح