خاص دلاکش بد و محرم نصوح

گوشت تو خوردیم اندر قیل و قال

زانک ظن جمله بر وی بیش بود

زانک در قربت ز جمله پیش بود

بلک هم چون دو تنی یک گشته روح

گوهر ار بردست او بردست و بس

زو ملازم تر به خاتون نیست کس