کز چه این خر گشت دوتا هم چو دال

میر آخر دید او را رحم کرد

که آشنای صاحب خر بود مرد

پس سلامش کرد و پرسیدش ز حال

گفت از درویشی و تقصیر من

که نمی یابد خود این بسته دهن

گفت بسپارش به من تو روز چند