گفت از درویشی و تقصیر من

که آشنای صاحب خر بود مرد

پس سلامش کرد و پرسیدش ز حال

کز چه این خر گشت دوتا هم چو دال

که نمی یابد خود این بسته دهن

گفت بسپارش به من تو روز چند

تا شود در آخر شه زورمند