کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 12

گر خرم گیرند هم نبود شگفت

شاعرمولوی

اثربخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه ای انداخت رخها زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می گیرند به سخره گفت مبارک خر می گیرند تو خر نیستی چه می ترسی گفت خر به جد می گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

9
گفت می گیرند کو خر جان عم
#
10
چون نه ای خر رو ترا زین چیست غم
#
11
گفت بس جدند و گرم اندر گرفت
#
12
گر خرم گیرند هم نبود شگفت
انتخاب‌شده
13
بهر خرگیری بر آوردند دست
#
14
جدجد تمییز هم برخاستست
#
15
چونک بی تمییزیان مان سرورند
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 12 از «بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه ای انداخت رخها زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می گیرند به سخره گفت مبارک خر می گیرند تو خر نیستی چه می ترسی گفت خر به جد می گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند» است.