کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 14

جدجد تمییز هم برخاستست

شاعرمولوی

اثربخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه ای انداخت رخها زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می گیرند به سخره گفت مبارک خر می گیرند تو خر نیستی چه می ترسی گفت خر به جد می گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

11
گفت بس جدند و گرم اندر گرفت
#
12
گر خرم گیرند هم نبود شگفت
#
13
بهر خرگیری بر آوردند دست
#
14
جدجد تمییز هم برخاستست
انتخاب‌شده
15
چونک بی تمییزیان مان سرورند
#
16
صاحب خر را به جای خر برند
#
17
نیست شاه شهر ما بیهوده گیر
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۱۰۷ - حکایت آن شخص کی از ترس خویشتن را در خانه ای انداخت رخها زرد چون زعفران لبها کبود چون نیل دست لرزان چون برگ درخت خداوند خانه پرسید کی خیرست چه واقعه است گفت بیرون خر می گیرند به سخره گفت مبارک خر می گیرند تو خر نیستی چه می ترسی گفت خر به جد می گیرند تمییز برخاسته است امروز ترسم کی مرا خر گیرند» است.