گفت روبه آن طلسم سحر بود

اندر افکند آن لعین در شور و شر

بی گناهی بی گزند سابقی

که رسد او را ز آدم ناحقی

که ترا در چشم آن شیری نمود

ورنه من از تو به تن مسکین ترم

که شب و روز اندر آنجا می چرم