که ترا در چشم آن شیری نمود

بی گناهی بی گزند سابقی

که رسد او را ز آدم ناحقی

گفت روبه آن طلسم سحر بود

ورنه من از تو به تن مسکین ترم

که شب و روز اندر آنجا می چرم

گرنه زان گونه طلسمی ساختی