کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 35

که آن گدایی که آن به جد می کرد او

شاعرمولوی

اثربخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

32
بازگون بر انصروا الله می تنند
#
33
در به در این شیخ می آرد نیاز
#
34
بر فلک صد در برای شیخ باز
#
35
که آن گدایی که آن به جد می کرد او
انتخاب‌شده
36
بهر یزدان بود نه از بهر گلو
#
37
ور بکردی نیز از بهر گلو
#
38
آن گلو از نور حق دارد غلو
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 35 از «بخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد» است.