آن گلو از نور حق دارد غلو

که آن گدایی که آن به جد می کرد او

بهر یزدان بود نه از بهر گلو

ور بکردی نیز از بهر گلو

در حق او خورد نان و شهد و شیر

به ز چله وز سه روزه صد فقیر

نور می نوشد مگو نان می خورد