کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 39

در حق او خورد نان و شهد و شیر

شاعرمولوی

اثربخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

36
بهر یزدان بود نه از بهر گلو
#
37
ور بکردی نیز از بهر گلو
#
38
آن گلو از نور حق دارد غلو
#
39
در حق او خورد نان و شهد و شیر
انتخاب‌شده
40
به ز چله وز سه روزه صد فقیر
#
41
نور می نوشد مگو نان می خورد
#
42
لاله می کارد به صورت می چرد
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 39 از «بخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد» است.