کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 47

آن گلوی ابتلا بد وین گلو

شاعرمولوی

اثربخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

44
نور افزاید ز خوردش بهر جمع
#
45
نان خوری را گفت حق لاتسرفوا
#
46
نور خوردن را نگفتست اکتفوا
#
47
آن گلوی ابتلا بد وین گلو
انتخاب‌شده
48
فارغ از اسراف و آمن از غلو
#
49
امر و فرمان بود نه حرص و طمع
#
50
آن چنان جان حرص را نبود تبع
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 47 از «بخش ۱۱۴ - آمدن شیخ بعد از چندین سال از بیابان به شهر غزنین و زنبیل گردانیدن به اشارت غیبی و تفرقه کردن آنچ جمع آید بر فقرا هر که را جان عز لبیکست نامه بر نامه پیک بر پیکست چنانک روزن خانه باز باشد آفتاب و ماهتاب و باران و نامه و غیره منقطع نباشد» است.