جوع هر جلف گدا را کی دهند

کین علف زاریست ز اندازه برون

جوع مر خاصان حق را داده اند

تا شوند از جوع شیر زورمند

چون علف کم نیست پیش او نهند

که بخور که هم بدین ارزانیی

تو نه ای مرغاب مرغ نانیی