کاسه بر کاسه ست و نان بر نان مدام

کی زبون هم چو تو گیج گداست

باش فارغ تو از آنها نیستی

که درین مطبخ تو بی نان بیستی

از برای این شکم خواران عام

چون بمیرد می رود نان پیش پیش

کای ز بیم بی نوایی کشته خویش