باش فارغ تو از آنها نیستی

که ترا دارند بی جوز و مویز

جوع رزق جان خاصان خداست

کی زبون هم چو تو گیج گداست

که درین مطبخ تو بی نان بیستی

کاسه بر کاسه ست و نان بر نان مدام

از برای این شکم خواران عام