گر ترا صبری بدی رزق آمدی

رزق تو بر تو ز تو عاشق ترست

عاشقست و می زند او مول مول

که ز بی صبریت داند ای فضول

خویشتن چون عاشقان بر تو زدی

این تب لرزه ز خوف جوع چیست

در توکل سیر می تانند زیست