رزق تو بر تو ز تو عاشق ترست

تو برفتی ماند نان برخیز گیر

ای بکشته خویش را اندر زحیر

هین توکل کن ملرزان پا و دست

عاشقست و می زند او مول مول

که ز بی صبریت داند ای فضول

گر ترا صبری بدی رزق آمدی