کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 42

که جفاها با وفا یکسان بود

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

39
بس جفا گویند شه را پیش ما
#
40
که برو جف القلم کم کن وفا
#
41
معنی جف القلم کی آن بود
#
42
که جفاها با وفا یکسان بود
انتخاب‌شده
43
بل جفا را هم جفا جف القلم
#
44
وآن وفا را هم وفا جف القلم
#
45
عفو باشد لیک کو فر امید
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 42 از «بخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین» است.