کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 45

عفو باشد لیک کو فر امید

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

42
که جفاها با وفا یکسان بود
#
43
بل جفا را هم جفا جف القلم
#
44
وآن وفا را هم وفا جف القلم
#
45
عفو باشد لیک کو فر امید
انتخاب‌شده
46
که بود بنده ز تقوی روسپید
#
47
دزد را گر عفو باشد جان برد
#
48
کی وزیر و خازن مخزن شود
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 45 از «بخش ۱۳۵ - و هم چنین قد جف القلم یعنی جف القلم و کتب لا یستوی الطاعه والمعصیه لا یستوی الامانه و السرقه جف القلم ان لا یستوی الشکر و الکفران جف القلم ان الله لا یضیع اجر المحسنین» است.