از پس آن پرده از لطف خدا

چون ازین سو جذبه من شد روان

او کشش را می نبیند در میان

مغفرت می خواهد از جرم و خطا

چون ز سنگی چشمه ای جاری شود

سنگ اندر چشمه متواری شود

کس نخواهد بعد از آن او را حجر