چون ز سنگی چشمه ای جاری شود

او کشش را می نبیند در میان

مغفرت می خواهد از جرم و خطا

از پس آن پرده از لطف خدا

سنگ اندر چشمه متواری شود

کس نخواهد بعد از آن او را حجر

زانک جاری شد از آن سنگ آن گهر