کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 12

باده بود آن وقت ماذون و حلال

شاعرمولوی

اثربخش ۱۴۵ - حکایت آن امیر کی غلام را گفت کی می بیار غلام رفت و سبوی می آورد در راه زاهدی بود امر معروف کرد زد سنگی و سبو را بشکست امیر بشنید و قصد گوشمال زاهد کرد و این قصد در عهد دین عیسی بود علیه السلام کی هنوز می حرام نشده بود ولیکن زاهد تقزیزی می کرد و از تنعم منع می کرد

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

9
آمدش مهمان بناگاهان شبی
#
10
هم امیری جنس او خوش مذهبی
#
11
باده می بایستشان در نظم حال
#
12
باده بود آن وقت ماذون و حلال
انتخاب‌شده
13
باده شان کم بود و گفتا ای غلام
#
14
رو سبو پر کن به ما آور مدام
#
15
از فلان راهب که دارد خمر خاص
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 12 از «بخش ۱۴۵ - حکایت آن امیر کی غلام را گفت کی می بیار غلام رفت و سبوی می آورد در راه زاهدی بود امر معروف کرد زد سنگی و سبو را بشکست امیر بشنید و قصد گوشمال زاهد کرد و این قصد در عهد دین عیسی بود علیه السلام کی هنوز می حرام نشده بود ولیکن زاهد تقزیزی می کرد و از تنعم منع می کرد» است.