باده شان کم بود و گفتا ای غلام

هم امیری جنس او خوش مذهبی

باده می بایستشان در نظم حال

باده بود آن وقت ماذون و حلال

رو سبو پر کن به ما آور مدام

از فلان راهب که دارد خمر خاص

تا ز خاص و عام یابد جان خلاص