زین قدر خرپشته مردی از شکوه

هم چو آن صوفی شدی بی خویش و پست

ای شده عاجز ز تلی کیش تو

صد هزاران کوهها در پیش تو

چون روی بر عقبه های هم چو کوه

غازیان کشتند کافر را بتیغ

هم در آن ساعت ز حمیت بی دریغ