ای لطیفی که گل سرخت بدید

از تو دارند و سخاوت هر سخی

ای کریمی که کرمهای جهان

محو گردد پیش ایثارت نهان

از خجالت پیرهن را بر درید

از غفوری تو غفران چشم سیر

روبهان بر شیر از عفو تو چیر